International Sushi Day

Vandaag is het dan zo ver, het is International Sushi Day! Dat kan natuurlijk maar op 1 manier gevierd worden. Sushi, sushi, en nog een sushi. Ieder hapje is weer een feest op mijn tong. Mijn favoriet? California Maki, met al die krabeitjes er om heen. Vanavond ga ik samen met mijn vriend naar een sushi restaurant waar we allebei nog nooit zijn geweest; Umi Kaiseki. Ik ben erg benieuwd want ik heb er nog niet veel over gehoord, het zit ook een beetje verstopt maar toch in het centrum van Eindhoven.

Aangezien ik zelf in een van de betere sushibars van Eindhoven heb gewerkt (al zeg ik het zelf), Sushibar Haru op de Nieuwstraat, ben ik erg nieuwsgierig naar andere plekken waar sushi wordt geserveerd. Ik laat me maar weer eens verrassen en als het goed bevalt zullen jullie er binnenkort vast nog wel iets over horen/lezen.

Kinderen aan tafel.

Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik van kinderen vind. Soms komen ze heel schattig over en hoor ik in de verte mijn eigen eierstokken rammelen. Gelukkig laten kinderen ook snel hun ware aard zien (janken, schreeuwen, schijten, spugen, trekken, bijten, schoppen... enfin je kent het wel) en is het weer stil in mijn buik.
Kinderen in combinatie met uit eten gaan? Dat is pas feest.

Het toetje.

Morgen is het alweer zo ver, de eerste ronde van "Recept van de week" komt tot een einde met een toetje. Mijn favoriete onderdeel van het menu.
Ik ben op zoek gegaan naar een gedichtje wat over toetjes gaat, heb er een gevonden die met name gaat over toetjes wanneer je uit eten bent. En dat komt goed uit want thuis eet ik eigenlijk geen toetjes. Maar als ik uit eten ga dan móet en zal ik een toetje eten, de maaltijd is niet volwaardig afgesloten zonder suikerhapje na.
Ik herken me ook wel een beetje in het gedicht. Hebben meer zoetekauwen hier last van?

Uit eten gaan

Het aldermooiste is het ijsje

als je gaat eten in de stad.

Dat weet elke jongen, elk meisje;

het mooiste, het mooiste is dat.

Ze maken zo veel van dat toetje.

Zo'n toetje is altijd zo veel.

Waar moet je beginnen, wat moet je?

't Is groen, 't is wit en 't is geel

Daar tussendoor drupt limonade.

De slagroom ligt daar bovenop.

Daaronder is iets wat je mag raden:

De slagroom heeft kersjes verstopt.

Maar bovenop dat fijne, dat koude,

daar staat zo'n rode parasol!

Dat papier-paraplutje mag je houden

en van ijs heb je jouw buikje vol.

Karel Eykman, 1936

As a waitress: Dronkenschap

Afgelopen weekend was Guus Meeuwis, zoals ieder jaar, weer in Eindhoven. Drie optredens in het PSV stadion. Het drukste weekend van het jaar voor de Dommelstraat, zeker als de zon schijnt. Guus begint om 20:00 dus voor die tijd moeten alle bezoekers die van te voren een hapje willen eten in de stad voldaan zijn. Een halfuur voor aanvang van de show vliegen de rekeningen van de printer en iedereen wil zo snel mogelijk afrekenen. Eindelijk rust. Maar schijn bedriegt.
Nadat alle Guus-fans zijn vertrokken is het tijd voor de tweede ronde. En dan begint het pas echt.

As a waitress: Grote groepen

Normaal gesproken komen mensen in kleine groepjes samen naar het restaurant toe. Maar soms hebben mensen het idee dat het hartstikke gezellig is om met een grotere groep te komen. Een stuk of 15, of 20 mensen die dan tegelijk willen eten en drinken en samenzijn. Natuurlijk is dat ook heel erg leuk, voor die mensen die dan aan tafel zitten. Maar wanneer er een grotere groep komt eten weet ik nooit wat ik kan verwachten.

As a waitress: Twee ice tea

Ik zag ze niet binnen komen maar daar zaten ze. Twee mannen, jongens eigenlijk. Aan een tafeltje voorin de zaak. Vanaf de bar, mijn positie op dat moment, zag ik maar één van hen. Even een kijkje nemen in de computer of ze al wat te eten hadden besteld. Ze zaten namelijk in een restaurant dus ik ging er maar van uit dat ze ook wat wilden eten. In de computer stond dat ze alleen wat te drinken hadden. Twee ice tea.

As a waitress: Introductie

As a waitress, iedere week een klein stukje tekst in de vorm van een soort column. Wat zie ik als serveerster wat anderen misschien niet echt opvalt? Wat merk ik tijdens mijn werk aan mensen, hoe zij communiceren naar mij toe en naar hun gezelschap? 

Afhankelijk van van hoe laat ik thuis ben van mijn werk op dinsdagavond verschijnt er dan iedere week op ofwel dinsdagavond ofwel woensdagmiddag een post over mijn ontdekkingen in de horeca. Dus check vanavond of morgen nog eens of ik nog iets bijzonders te vertellen heb over mijn bevindingen!

Vier vrouwen.

In mijn ogen altijd een goed verjaardagscadeau; uit eten gaan. We gingen met vier vrouwen op pad om eens goed te eten en drinken.

Nu zijn er verschillende soorten vrouwen, en zeker buiten de deur. En vooral in gezelschap van andere vrouwen. Eens zien in welke groep mijn vriendinnen (en ik) vallen.

To tip or not to tip

Een avondje uit. Er is iets te vieren, of misschien ook niet. Hoe dan ook, de kans is groot dat je in een restaurant belandt voor een lekker hapje en een gezellige avond.
Dan is er ook een kans dat je bij mij terecht komt. Ik werk in een restaurant in Eindhoven en maak dus heel wat "gezellige avondjes" mee. Mijn taak is vaak om te zorgen dat iedereen het naar zijn of haar zin heeft, om te zorgen dat men lekker kan tafelen, zorgen dat "alles naar wens?" is.