International Sushi Day

Vandaag is het dan zo ver, het is International Sushi Day! Dat kan natuurlijk maar op 1 manier gevierd worden. Sushi, sushi, en nog een sushi. Ieder hapje is weer een feest op mijn tong. Mijn favoriet? California Maki, met al die krabeitjes er om heen. Vanavond ga ik samen met mijn vriend naar een sushi restaurant waar we allebei nog nooit zijn geweest; Umi Kaiseki. Ik ben erg benieuwd want ik heb er nog niet veel over gehoord, het zit ook een beetje verstopt maar toch in het centrum van Eindhoven.

Aangezien ik zelf in een van de betere sushibars van Eindhoven heb gewerkt (al zeg ik het zelf), Sushibar Haru op de Nieuwstraat, ben ik erg nieuwsgierig naar andere plekken waar sushi wordt geserveerd. Ik laat me maar weer eens verrassen en als het goed bevalt zullen jullie er binnenkort vast nog wel iets over horen/lezen.

60 Second Movie!

Het duurde even maar dan heb je ook wat. Hoe moeilijk is het dan ook om een goed filmpje, van slechts/maar liefst zestig seconden te maken waarin het thema van je blog goed naar voren komt. Eigenlijk heb ik nu ook geen idee of dat is gelukt, maar ik heb mijn best gedaan. Ook hier weer met hulp van mijn zeer getalenteerde zus, aka de cameravrouw, is er een filmpje van (iets meer dan) 60 seconds ontstaan. Kijk en huiver!

Kaas!

Op m'n brood, over een ovenschotel, door m'n omeletje, raclette, soufflé, fondue, kaas. I love it. Als kind was ik erg kieskeurig over mijn kaas, die mocht alleen gesmolten zijn óf het moest Parmezaanse kaas zijn. Maar nu, als ik eenmaal begin met kaas eten ben ik niet meer te stoppen. Ik heb mezelf denk ik expres voorgehouden dat ik niet van een kaasplankje na de maaltijd hou maar ik heb mezelf verraden. Oh, kaas, je bent ook heerlijk als borrelhapje op toastje. En als je in blokjes bent gesneden op een proefbordje in de supermarkt, mjam. Of ik pak stiekem een stukje van jou, kaas, als er niemand kijkt in de keuken. Stiekem ben je ook heel lekker.
Eindeloze combinaties kan ik maken met kaas. En ik kan ook eindeloos kaas eten. Het is zo'n smaak die je niet snel gaat tegen staan, je blijft maar eten en eten. Gelukkig ben ik niet de enige kaasfanaat. Mijn grote zus behoort toch wel tot één van de kazigste kaasfanaten die ik ken. Je kan wel zeggen dat kaas tot één van haar passies behoort. Dat vind ze zelf ook. En inmiddels weet iedereen het ook. Dat kan ook haast niet anders als je een presentatie voor de klas moet geven over je passie, en je hebt het alleen maar over kaas. Ik snap dat wel.
Kaas kan ook altijd, en overal. Als sausje, als blokje, als plakje. Of zoals ze in Zwitserland doen gewoon als hoofdmaaltijd. Woonde ik maar in Zwitserland waar de kaasvoorraad oneindig lijkt.

Behalve brie. Dèh lus 'k nie.

Stress-voedsel

Iedereen heeft wel eens een stress-momentje. Je vraagt je vooral af: ga ik het nog halen? De trein, de deadline, etcetera. Of je maakt je druk om dingen die aan de hand zijn, zelfs al weet je dat je eigenlijk helemaal niks kunt doen. Of je voelt je gewoon ronduit kut omdat je door de bomen het bos niet meer kunt zien. Waar val ik (en met mij zeer veel anderen) op terug? Fooooood.

Wel even daarbij: als ik ECHT veel stress heb en bang ben dat ik het niet haal vergeet ik te eten. Maar geen zorgen, dat wordt daarna drieduizenddubbel ingehaald.

Gezond

Tsja, wat een woord. Gezond. Gadverdamme. Er komen in mijn hoofd meteen associaties met konijnenvoer, veganisten en het oerdieet. Want dat zou allemaal gezond zijn. Mensen die gezond eten doen dit niet alleen maar om gezond te zijn. Gezond eten (en gezond leven) is een "lifestyle", de echte die-hard kunnen niet ophouden met praten over hoe gezond hun minimaaltje van gisteravond wel niet was en hoe ze de rest van de dag kunnen teren op 2 appels en een cracker.

Okee dat is ook niet echt gezond. Maar wat dan wel? Ben je "gezond" bezig als je geen chips of snoep meer eet? Of als je stopt met alcohol drinken, of de rest van je dagen alleen maar groente en fruit gaat eten?
Een momentje om hier over na te denken.

Natuurlijk is het goed om geen chips of snoep meer te eten. Ik wil ook graag gezond eten. Ik heb mijn dieet waarin ik zorg dat ik alle nodige voedingsstoffen binnen krijg maar af en toe kan ik het niet laten: de vette chips of zoete m&m's zijn binnen handbereik en voor ik het weet verdwenen in mijn mond. Is dat dan ongezond, af en toe een beetje zondigen? Ja, dat is het. Het zijn onnodige voedingsstoffen maar oh zo lekker. Om mezelf hier nooit meer mee te verwennen, dat zou ook niet goed zijn.
Zolang ik niet iedere dag een zak leeg vreet maar me beperk tot af en toe een klein handje, wat is daar dan zo slecht aan?

Of aan de bar zitten en een spa blauw bestellen. Ja dáág. Of een shotje cola light. Yuk.

Maar er zijn altijd de perfecte gezondelingen. De mensen die het wél kunnen laten en wél doen aan geheelonthouding van alles wat slecht is voor het lijf. Het is niet dat ik een probleem heb met mensen die aan de bar zitten en een spa blauw bestellen, of mensen die alleen maar groente en fruit eten (niet dat dat gezond is, maar you get the point).
Waar ik wél een probleem mee heb zijn mensen uit bovengenoemde categorie die er mee te koop willen lopen dat ze zo goed bezig zijn. Die niet alleen een spa blauw bestellen in de kroeg, maar eerst ook goed kijken of mensen dat wel zien, het zo hard zeggen dat de halve kroeg het hoort en vervolgens neerbuigend naar de plebs kijken. Vanaf de hoge barkruk, aka de troon van de Waterdrinker. Alsof ik zin heb om geconfronteerd te worden met het feit dat mijn biertje rechtstreeks naar mijn buikje gaat. Bedankt voor het verpesten van mijn avond, Waterdrinkster.

Nee hoor, iedereen die dit kan doen is hartstikke goed bezig. Zolang je mij er maar niet mee lastig valt.

Een gouwe ouwe: Zanger Raymond!

En wat heeft een zanger te maken met dit blog?
Deze zeer getalenteerde jongen heeft een geniaal nummer geschreven over een voedselproduct waar ik in mijn vorige recept al vol lof over sprak: chocolade. Witte chocolade, om precies te zijn.
Het is al een wat ouder nummer en ik snap op zich wel waar Raymond met zijn liedje wilde bereiken. Helaas is dat niet gelukt en is hij één van de lachertjes van het internet geworden. Maar de boodschap die hij door wil geven kan ik me in vinden: witte chocolade is de shit.

Raymond wil daarbij graag benadrukken op zijn YouTube kanaal:

hallo met raymond even een update er gaan gerugten dat ik zelfmoord zou hebben gedaan dit is niet war mensen ik hehraal DIT IS NEIT WAAR MENSEN geloof niet wat mensen zegge ze porberen mij zwart te maken omdat ze haten nou greotjes raymond

Food Commercials: Fast Food

Fast Food ketens hebben zo hun eigen manier om te adverteren. Als bijvoorbeeld MacDonalds een nieuwe burger uitbrengt en hier een commercial bij zendt, wil ik die burger toch graag proberen. Want die ziet er dan toch wel heel lekker uit. Eigenlijk weet ik wel dat ik de meeste burgers van de Mac (of iedere andere fastfoodketen) niet echt smakelijk vind, door de reclame ziet het er toch wel heel goed uit...

Iedereen weet wel dat de burgers in de commercials totaal niet lijken op de burgers die je in de restaurants mee krijgt. Maar het is ook best leuk om te zien hoe ze dat precies doen.
Hieronder een filmpje waar in wordt uitgelegd hoe er voor wordt gezorgd dat je meteen gaat watertanden als je een commercial van een fastfoodketen ziet.

Glaswerk

Bij een chique diner kan het nog wel eens zijn dat de hele tafel vol staat met allerlei verschillende glazen. Best logisch dus dat je af en toe niet precies weet wat je waar in hoort te schenken. Tegenwoordig worden de regeltjes rondom de tafeletiquette vaak niet meer zo heel serieus genomen. Maar mocht je ooit indruk willen maken, bijvoorbeeld met Kerst of een etentje voor je schoonouders, dan is het wel zo leuk om er even wat aandacht aan te besteden.

Wat nou precies de regeltjes zijn is nu ook heel lastig om te vinden. In verschillende boeken en op verschillende websites worden andere manieren aangegeven. Maar de basis is wel ongeveer hetzelfde.

Images: Perfecte zomeravond

Bier, rosé, barbeque, babbelen, vrienden, vriendinnen, avondzon.

Ryan Gosling won't eat his cereal

Je kent het vast wel van jongere neefjes of nichtjes, waarschijnlijk was je zelf ook zo'n vervelend kind. Er ging geen hap naar binnen tenzij de lepel een vliegtuig was, of een auto die de garage in moest (want ja, vliegtuigen en auto's zijn ook veel lekkerder dan een babyprakje). 

Ryan Gosling was waarschijnlijk ook zo'n lastig kind. Hij heeft die trekjes nu af en toe nog steeds. Zelfs bij het ontbijt gaat hij al moeilijk doen. Die heeft duidelijk geen zin in zijn ontbijtgranen.

Misschien toch maar de vliegtuig-truc proberen.

(Ik heb hier trouwens hardop om gelachen, hopelijk ben ik niet de enige)

Recept van de week #4: BBQ!

Geïnspireerd door de heerlijke barbeque die ik gisteravond heb gehad (de eerste balkon-bbq van het jaar!), kies ik dit als hoofdgerecht. Al kun je natuurlijk ook je voorgerechtje op de barbeque doen, de barbeque wordt toch vaak als één maaltijd gezien.

Oké, oké... Er is natuurlijk niet één recept voor een geslaagde barbeque. Je kunt tegenwoordig zo veel kant-en-klare sausjes en spiesjes halen in de supermarkt dat een recept al bijna niet meer nodig is. Maar eigenlijk is het veel lekkerder (en leuker) om zelf ook wat te maken.

Food Commercials: Slow Motion

Veel van de reclame die je op televisie voorbij ziet komen is voor eten of drinken. Of het nou voor een fastfood-keten is of voor een product wat je in de supermarkt zelf kunt kopen, er zijn een paar typische kenmerken die telkens terugkomen in deze reclames.

Afrodisiaca.

Wij mensen hebben een groot assortiment aan producten die wij als voedingsmiddelen gebruiken. Een aantal hiervan vallen onder een noemer die de meeste van jullie wel zullen kennen: afrodisiaca (enkelvoud; afrodisiacum). Een afrodisiacum is, volgens Wikipedia, een middel dat wordt gebruikt met het doel de geslachtdrift te stimuleren. Met andere woorden, je wordt er geil van.

Two dogs dining.

Mensen eten aan tafel, of soms op de bank. We eten van een bord, uit een kom, een schaal, met mes en vork of met een lepel of met onze handen. Eindeloos kunnen wij mensen combineren tussen waar, waarmee en waarvan we eten. En dan nog de neverending mentale strijd: wat gaan we eten? Een AVG'tje? Pasta? Nasi? Soep?

Honden eten op de grond. Uit een bak. Brokken. Altijd brokken.

In het filmpje hieronder wordt het duidelijk dat het ook anders kan. Misschien is het op deze manier iets te veel van het goede, maar het zorgt er in ieder geval voor dat de lachspieren wat harder gaan werken.

"Onze Vader..."

Vroeger was het heel normaal. Een gebed voor het eten, een dankwoord aan Onze Lieve Heer. Het eten stond al op tafel maar er mocht nog niet worden opgeschept.

Ik weet niet meer zo goed of wij dit bij ons thuis ook deden, ik kom uit een gezin dat katholiek is opgegroeid en waar iedereen ook de communie en het vormsel heeft gedaan. Maar ik herinner me wel nog heel goed dat het gebed voor het eten een absolute must was voor mijn opa en oma. Waar is "Onze Vader" gebleven?

Six word story.

Stiekem fluistert ze: "Ik zit vol..."

Recept van de week #1: Gorgonzola-wentelteefjes

Vanaf nu zal ik proberen jullie iedere week te inspireren met verrassende recepten voor heerlijke hapjes en sapjes.

Zoals ook een avond tafelen begint, begin ik deze receptenserie met een amuse. Iets om de eetlust op te wekken. Dit recept heb ik van mijn moeder, zij heeft het enigszins aangepast vanuit een recept uit de Allerhande. En het is een van mijn persoonlijke favorieten (mjammie!). Een ongewoon hapje, niet iets voor een doordeweekse dag maar mocht je ooit indruk willen maken op je vrienden of familie met je kookkunsten, probeer het volgende dan eens uit:

Zelfgemaakte kroketjes en schoonmaaksters.

Afgelopen maandag was mijn oma jarig, maar ik had geen tijd om er naar toe te gaan. Had wel geprobeerd te bellen maar de telefoon ging natuurlijk zooo vaak dat er niet meer werd opgenomen. Krijg je ervan, als je jarig bent!
Maandag was eigenlijk al afgesproken dat we, mijn zus en ik, vandaag langs zouden komen om te lunchen. Nog voor de verjaardag. Blijkbaar was dat niet goed doorgekomen (of oma was het vergeten, een bekend ouderdomskwaaltje...) dus het was een verrassing dat we langs kwamen. De gesprekken die we aan tafel hadden waren ook verrassend, voor mij in ieder geval.