Het plaatje hierboven legt het eigenlijk al uit. In reclames voor voedselproducten worden vaak beelden in slow motion uitgezonde, of in ieder geval, het eten wordt heel erg langzaam naar binnen gewerkt. Een voorbeeld wat bij mij meteen in mijn hoofd naar boven komt is deze reclame voor Ristorante Pizza. Er klopt zo veel niet aan deze reclame en vooral niet aan de manier waarop het eten wordt verorberd.
Ik heb zelf ook wel eens een Ristorante Pizza gegeten, als ik het goed heb gezien is het de Mozzarella variant die in de reclame te zien is. Hij is niet vies, maar ook niet bijzonder lekker. Niet dat je dat kan verwachten van een avondmaaltijd die minder dan 3 euro kost in de supermarkt, maar je wordt gewoon voor de gek gehouden door de hele setting van de reclame!
Als ik een pizza thuis eet is dit puur uit gemakzucht. In ieder geval als ik er eentje uit de vriezer van de supermarkt haal. Je weet dat het niet bijzonder lekker is, je weet dat het ook niet bepaald gezond is, maar het is vrij goedkoop en het is zo klaar. Maar eerlijk is eerlijk; als ik een pizza eet is dat op de bank, het liefst in pyjama/jogging outfit, en ook met m'n handen en een schaar (om de punten te knippen). Als ik er aan denk pak ik ook nog wel een rol keukenpapier voor alle tomatensaus die over m'n hele gezicht wordt verspreid maar vaak is dat ook niet echt belangrijk op dat moment. Wat ik hiermee wil zeggen is; de Ristorante Pizza is een pizza die je niet eet in een setting zoals in de reclame wordt neergezet.
Je wordt belazerd door het beeld wat op je scherm verschijnt. Het is geen culinair hoogstandje, ook al wordt de pizza hier afgebeeld als een goddelijk stukje voedsel wat in haar mond belandt. Zo lekker is die nou ook weer niet hoor...
(en een pizza eet je in een grote punt, niet zo'n zielig afgesneden stukje.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten